بدون شک نیروی هوائی ارتش سهم بسزائی در دفاع از کشور داشته و دارد. جنگ باشد یا صلح . شب باشد یا روز . گرم باشد یا سرد. دور باشد یا نزدیک . فرقی ندارد نیروی هوائی هشیار است مثل عقاب.
اگر جنبنده ای خیال نزدیک شدن به مرزهای هوائی کشورمان را داشته باشد سروکارش با عقاب است.
حالا این موضوع چه ربطی به یک " پرتونگار روان پریش " دارد؟ عرض می کنم.
از سالها پیش با یکی از افسران نیروی هوائی که در سمت تکنولوژیست رادیولوژی مشغول به خدمت است افتخار همکاری دارم . ایشان که در ساعات فراغت از ارتش در یکی از بیمارستانهای دولتی اضافه کاری دارند نقل می کنند:
" در یکی از شبهای بسیار شلوغ و پر ازدحام بیمارستان جوانی با پدر پیرش مراجعه کردند و رادیوگرافی هایشان انجام شد.موقع تحویل جواب جوان از من راجع به نتیجه عکسش پرسید.قبل از اینکه جواب بدهم پدر رو کرد به پسرش و گفت : بابا جان اینم کارگریه مثل ما ! از چیزی خبر نداره بیا بریم بالا از دکتر بپرسیم "
من مونده بودم بخندم یا گریه کنم .
برچسب:
نویسنده: مریم شریعتی